Kilis Prof. Dr. Alaeddin Yavaşca Devlet Hastanesi'nde görev yapan hemşire Emine Hakan ile pratisyen hekim oğlu Serkan Kemal Hakan, acil serviste birlikte mesai yapıyor.
Meslekte 29 yılı geride bırakan hemşire Emine Hakan'ın oğlu Serkan Kemal Hakan'ın çocukluğu zaman zaman hastane koridorlarında geçti.
Annesinin sağlık çalışanı olmasının etkisiyle bu alana yönelen Serkan Kemal Hakan, İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi Tıp Fakültesinden mezun oldu.
Yaklaşık 9 ay önce Kilis Prof. Dr. Alaeddin Yavaşca Devlet Hastanesi'ne atanan Hakan, acil serviste annesiyle birlikte görev yapmaya başladı.
- Anne gururlu bir şekilde şalışıyor
Hemşire Emine Hakan, AA muhabirine, 29 yıldır hastanenin acil servisinde görev yaptığını belirterek, oğlunun tıp fakültesini kazanmasının kendisini çok mutlu ettiğini söyledi.
Oğlunun çocukluk yıllarında zaman zaman nöbetlerine eşlik ettiğini anlatan Hakan, "Sağlık bir ekip işi. Bu ekibin içerisinde anne-oğul olarak çalışmak tarif edilemeyecek bir mutluluk. Oğlumla aynı hastanede mesai arkadaşı olarak çalışmak gurur verici, oğlumla gurur duyuyorum." dedi.
Oğlunun hastane ortamına küçük yaşlardan itibaren alışık olduğunu ifade eden Hakan, "Oğlum çocukken nöbetlerimde onunla birlikte hastanede zaman geçirirdik. O dönemde diyaliz hemşiresiydim. Hastaların tedavisiyle ilgilenirken hasta yakınları da oğlumla ilgilenirdi." dedi.
İşini severek yaptığını dile getiren Hakan, kızı Beyza Ece'nin de hemşirelik eğitimi aldığını, göreve başlamasıyla birlikte onunla da meslektaş olacaklarını belirtti.
- "Annemle nöbetlerimin tadına doyulmuyor"
Pratisyen hekim Serkan Kemal Hakan ise çocukluğundan beri hastane ortamında bulunduğunu ve sağlık sektörünü annesi sayesinde yakından tanıdığını söyledi.
Annesiyle aynı hastanede göreve başlamanın kendisi için özel bir anlam taşıdığını ifade eden Hakan, şunları kaydetti:
"Annemle beraber çalışmak çok güzel bir duygu. Daha önce o bana bakıyordu, şimdi birlikte insanlara hizmet ediyoruz. Benim için çok güzel bir çalışma ortamı. Annemle nöbetlerim daha iyi geçiyor. Çocukken arkadaşlarımın oyuncakları farklı olurken benimki serum hortumları ve enjektörler oluyordu. Bu yüzden hastane ortamı yadırgadığım bir yer değildi. Önceleri çocukken geldiğim aynı hastaneye yıllar sonra hekim olarak atanmış oldum. Annemin sağlıkçı olması ve hastane ortamında büyümem benim bu alana yönelmemi sağladı."