Denize baktım bugün…
Dalgalar, içimde tuttuğum her şeyi benden
Habersizce alıp götürüyordu.
Kimse duymadı…
Ben hiçbir şey söylemedim
Ama içimin bir yerinde,
Adı konmamış bir derin susuş duruyordu.
Su durgundu,
Ama ben o durgunlukta ne çok çırpındığımı
Yalnızca kendim biliyordum.
Yine de deniz gibi sustum…
Çünkü bazı sessizlikler,
Ne dile gelir, ne unutulur
Sadece içte büyür,
Ve bir gün kıyıya vurur,
Kimsenin görmediği bir saatte.
Kalpten kaleme dökülür Filiz'ce...
Ayşe Filiz GÖKDEMİR ÖZARSLAN
ADANA
29.04.2025
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir