Müzik hocamız Nezir Şener, müzik öğretmeni olduktan sonra 1959 yılında Kilis Lisesi’ne atanır. İlk aylarını Kilis Cumhuriyet Oteli’nde geçirir. Daha sonra Ayhan Hanım’la evlilik yaparak kiralamış olduğu evde, Kilis insanının misafirperverliğini, güzel yaklaşımını yakından görür. Gerek Kilis insanını gerekse öğrencilerini çok sevmeye başlar.
Aradan iki yıl geçer, 1963 yılında kızı Aydan Şener dünyaya gelir. Bu arada çevreden görmüş olduğu yoğun ilgi üzerine, Kilis’e olan sevgisi daha da artar. Kilis insanından almış olduğu bu şevk ve ilhamla, önce “Kilis Lisesi Marşı’ şiirini yazar, daha sonra ise bunu çok güzel besteler.
Kilis’te ortaokul yıllarımda, keman ve ud çalışmalarımda Türk Sanat Müziğine karşı çok eğilimim vardı. Ancak Batı Klasikleri hakkında ise hiçbir bilgim yoktu. Bir gün Nezir hocam derste, 18.nci yüzyılın keman virtiyozu İtalyan Paganini’den söz ederek, kendi kemanı ile Batı Klasiği bir eseri bizlere dinletti ve bu konuda ayrıntılı bilgi verdi. Ancak bu müzikten hiçbir şey anlamadığımı, parmak kaldırıp kendisine söylemem üzerine, sert bir tavırla, “Mercimek, okul paydosunda öğretmenler odasında bana gel!” dedi. O anda, “Acaba hocayı kızdırdım mı?” diye kendi kendime üzülmeye başladım.
Okul paydos olduktan sonra öğretmenler odasına Nezir Hocanın yanına gittim. Yumuşak bir dille, “Haydi Mercimek, seninle birlikte Kilis’i gezeceğiz” dedi ve hemen beraberce okuldan çıktık. Çok şaşırmıştım. Başladık yürümeye. Şeyh Efendi’in Tekkesi’ni geçtikten sonra çevre yoluna girdik. Arada bir bana “Çok yoruldun mu?” diye seslenince, ona hiç yorulmadığımı söylüyordum. Birlikte sohbet ederek hayli bir yol aldık ve hocamın evinin önüne geldik. İyi akşamlar demeden, bana dönerek “Çok yorulduk, haydi bizim evde birer kahve içelim” dedi. Utancımdan bu güzel davete ses çıkaramadım ve çok mahcup oldum.
O yıllar kızı Aydan Şener küçücük bebekti. Hocamla birlikte çeşitli müzik plakları olan ayrı bir odaya geçtik. Hemen zaman geçirmeden bir plak seçti ve bana dinletmeye başladı. Bu eser Batı Klasiklerinden biri olduğu belliydi. Odanın içinde çok heyecanlı olmama rağmen, müziğin etkisiyle kendimde bir rahatlama hissettim. Bu arada kahvemiz geldi ve plak sona erdi. Hemen bana yaklaşarak, “yoğun bir yürüyüş yaptık ve yorulduk. Dinlediğin müzik seni rahatlattı mı?” sorusu üzerine çok rahatladığımı söyledim. O plağı eline alarak şu sözlere yer verdi: “İşte derste bana anlamadığını söylediğin sorunun cevabı budur. Bu eser ise, Mozart’ın dinlendirici, sakinleştirici eseri olup, rahatlatıcı özelliğe sahiptir” diye söyleyince çok duygulandım ve kendisine teşekkür ettim.
Görüldüğü üzere, Batı Klasikleri ile ilgili olarak, Hocam Nezir Şener’in hiç üşenmeden beni yürütmesi, daha sonra müzik dinleterek bilgilendirmesi, üstün bir eğitim yetisini göstermiş oldu. Onun bu anlamlı tavrı, beni çok mutlu etmiş ve müzikte hayli ilerlememi sağlamıştır.
Nezir Şener hocamla dostluğum her ne kadar öğrencilik yıllarımda başlamış olsa da İstanbul ve Bodrum’da dostluğumuz çok güzel bir şekilde devam etti. Ailece her buluşmamızda, Kilis’te geçen yıllarımızdan söz eder ve bu sohbeti müzikle devam ettirirdik. İşte Kilis’te müzik ufkumu açarak bana müziği sevdiren değerli Hocam Nezir Şener’i rahmetle anıyor ve mekânı cennet olsun diyorum.
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir