1930 yılı Haziran ayında Kilis'te doğan Kilis'in büyük şairi Hocam Seyfettin Başçıllar'ı, tüm öğrencileri gibi ben de hiç bir zaman unutmuş değilim. Özellikle Kilis Ortaokulu'nda kimya dersimize geldiği günler de hepimizin zihninde büyük bir iz bırakmış ve anılarımızdan hiçbir zaman silinmemiştir. O yıllarda 45 dakika olan kimya dersinin 35 dakikasını kimya çalışmalarına ayırır, diğer 10 dakikayı ise genel kültür konuşmaları yapardı. Çok sevdiği ve örnekler verdiği şiir ve edebiyat konularında hep bizleri eğitir ve yararlı bilgiler verirdi. Seyfettin Başçıllar hocamız, çok sevdiği Şair Karacaoğlan'ın şiirlerinden örnekler vererek onun yaşam felsefesini şiirler okumak suretiyle dile getirirdi.
Cumhuriyet dönemi Türk Edebiyatının üretken, ancak arka planda kalmış olan Seyfettin Başçıllar, şair, yazar ve veteriner hekimlerinden biridir. Aynı zamanda hem Kimya öğretmeni hem de kültürlü bir muallim. Çok çok yönlülüğü ile tanınan Başçıllar, en çok şair kimliğiyle öne çıkmış olsa da roman, öykü, tiyatro, gezi yazıları ve şiir teorisi alanlarında da eserler vermiş, oldukça üretken bir kaleme sahiptir. Ülkemizden uzak olan Amerika'da yaşam sürdüğü için dönemin edebiyat çizgisinde hak ettiği geniş ilgiyi görmemiştir.
Birbirinden güzel eserlerine bir göz attığımız zaman, 1- Önce Bulut Vardı (İlk şiir kitabı 1959 Kilis), 2- Gibi, 3- Güneş de Tuzlanır, 4- Kuş Dili başlıcalarıdır. Ayrıca 1960 tarihinden itibaren Varlık, Hisar, Türk Dili, Papirüs, Yeditepe ve Sanat Olayı gibi dönemin prestijli edebiyat dergilerinde şiirleri yayınlanmıştır.
Her ne kadar Seyfettin Başcıllar'ın en sevdiği şair Faruk Nafiz Çamlıbel olarak konuşulur ise de, Karacaoğlan'ı daha çok sevdiği bir gerçektir. Çünkü O, ömrünün her döneminde Karacaoğlan'ı ele almış ve dilinden hiç düşürmemiştir. Özellikle Kilis Ortaokulu'nda kimya dersimize geldiği sırada,Karacaoğlan'ın hayat hikayesini anlatır ve ilgi çeken şiirlerini bizlere okurdu. Yine bir gün kültür sohbetleriyle birlikte Karacaoğlan'ın bir anısını dile getirerek dersimize bir renk katmıştı. Karacaoğlan'ın bu hikayesinde "Sakal seni matkapla yolarım, bu güzel köylü kızı bana emmi dedi." Sözleri hepimizin ilgisini çekmiş ve yıllar boyunca içimizden hiç çıkmamıştır. Şimdi bu güzel hikâyeyi hep birlikte görelim:
"Köyden köye, ilden ile dolaşarak hayatını sürdüren Karacaoğlan, bir gün tanımadığı bir köye yolu düşer. Bir omuzunda azık torbası, diğer omuzunda sazı asılı ve saç sakal birbirine karışmış vaziyette bu köyün çeşmesine doğru yaklaşır. O sırada, Çeşme başında testisiyle su dolduran bir köylü güzelini görür. Eğilerek ona, " A be köylü güzeli, o testinle bana bir su ver de içeyim" der. Saç sakal birbirine karışmış vaziyette Karacaoğlan'ı gören köylü kızı, testiye suyu doldurur ve uzatarak, "Buyur Emmi" demesi üzerine, Karacaoğlan suyu almaz ve çeşmenin bitişiğinde taşın üzerine oturur. Hemen omuzunda asılı olan sazı çıkarır, sitemli bir şekilde sazın teline vurmaya başlar. İşte o anda içinde beliren bir nağmeyle şu dizeleri dile getirir: "Sakal seni matkapla yolarım, bu güzel köylü kızı bana emmi dedi." diye çok güzel anlatmıştı.
İşte Kimya hocamız Seyfettin Başçıllar, Karacaoğlan'ın bu anlamlı hikayesini anlatarak onun gerçek bir halk şairi olduğunu, ayrıca kendisinin de hitap etme ve öğretme sanatınının var olduğunu bizlere göstermiştir. Ayrıca, ‘insanlar topluma nasıl yönlendirilir ve kazandırılır?’ konusunda usta bir becerisi vardı. Örneğin, benim İstanbul Üniversitesi Sosyoloji ve Felsefe Bölümü’ne girmeme kendisi sebeb olmuştur. Onu rahmetle anıyor ve mekanı cennet olsun diyorum.
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir